Beide vormen — 'kan je' en 'kun je' — zijn goed Nederlands. 'Kun je' is de traditionele, verzorgde schrijftaalvorm; 'kan je' is de spreektaalvariant die ook in informele teksten prima kan. Onze Taal accepteert beide. In Vlaanderen is 'kan je' zelfs de standaardvorm.
Twee correcte vormen
Sommige mensen denken dat één van beide fout is. Dat is niet zo. Van Dale, Onze Taal en het Genootschap Onze Taal keuren beide goed.
Waar komt het verschil vandaan?
'Kunnen' heeft twee vervoegingen in de je-vorm: 'jij kunt' (oude formele vorm) en 'jij kan' (uit spreektaal, invloed van 'hij kan'). Bij vraagzinnen wordt dit 'kun je' of 'kan je'.
Wanneer welke?
- Kun je: zakelijk, formeel, geschreven teksten, journalistiek
- Kan je: informeel, spreektaal, blogs, chats, Vlaams
Voorbeelden
Formeel: 'Kun je aangeven wanneer de vergadering start?' Informeel: 'Kan je even bellen als je thuis bent?'
Vergelijkbare kwesties
Ook bij 'wil je' vs 'wilt u' en 'zul je' vs 'zal je' bestaan spreektaal- en schrijftaalvarianten naast elkaar.
Vlaams versus Nederlands
In Vlaanderen wordt 'kan je' als standaard gezien. 'Kun je' klinkt daar formeler of Nederlands-Nederlands.
Wat kies je in twijfel?
Bij formele geschreven teksten: 'kun je'. Bij dagelijkse taal, mails aan bekenden of blogposts: 'kan je' mag ook. Beide zijn correct.
Kort samengevat
Kun je = formeel, kan je = informeel. Beide correct. In Vlaanderen 'kan je' als standaard.
